รักครั้งสุดท้าย EP1

เราทุกคนบนโลกย่องโหยหาความรักจากคนอื่นแล้วความรักคืออะไรกันแน่ ?

ความรัก คือ นิยามที่แต่ละคนตั้งขึ้นมาซึ่งมันจะไม่เหมือนกัน ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ที่เจอคนที่ใจกว้าง เขาก็มองว่าความรักคือการเห็นคนที่รักมีความสุข (สุขกับใครก็ตาม) บางคนก็ว่าความรักคือการครอบครอง แต่บางคนความรักไม่ใช่การเห็นคนที่เรารักมีความสุขกับใครก็ได้ นั้นมันทุกข์ชัดๆ อยากให้เขามีความสุขอยู่กับเรานี่แหละไม่ใช่กับคนอื่น แต่ถ้าเขาอยู่กับเราแล้วไม่มีความสุขก็เป็นธรรมดาที่เขาจะเดินจากไปแต่ถ้าเรารักเขามากจริง ๆ มากพอที่เราจะทำทุกอย่างให้เขามีความสุขได้ ถึงแม้ต้องเสียสละความสุขของตัวเราเองก็ตามถ้าเป็นแบบนั้นเราคงรักเขาจริง ๆ คืออยากเห็นเขาไปมีความสุขกับคนอื่นมีความสุขมากกว่าการที่อยู่กับเรา เราอาจจะให้ในบางสิ่งที่เราให้เขาไม่ได้ เช่น บ้าน รถ เงินทองมากมาย ลูก เป็นต้น เราอาจจะยังไม่พร้อมขนาดนั้นและเขาก็รอไม่ได้หรือไม่ทางครอบครัวเขาไม่โอเคกับเรา เราก็ต้องจำใจปล่อยเขาจากไปทั้ง ๆ ที่เรายังรักกันอยู่อันนี้แหละเจ็บสุด เลิกกันทั้ง ๆ ที่ยังรักกัน

อยู่ต้องจากกันทั้ง ๆ ที่ไม่ได้มีใครรักใครน้อยกว่ากัน พอเราโตขึ้นเราจะต้องพบเจอกับคำว่ารักคำเดียวมันไม่พอ คำว่ารักมันย่อมดีเสมอแต่คำว่ารักมันกินไม่ได้ เราต้องยอมรับความจริงให้ได้ว่า ถ้าคนที่ใช่เราไม่ต้องพยายามอะไรเขาก็ยังจะรักและอยู่เคียงข้างกันอยู่ดี ช่วยกันสร้าง ช่วยกันเก็บ ไม่ใช่ให้ใครฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งทำฝ่ายเดียว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการหาเงินสร้างครอบครัว รวมถึงเรื่องการปรับตัวเข้าหากัน แต่อย่างไรก็ตามไม่มีใครบอกความหมายที่แท้จริงของความรักได้เพราะความรักมันก็แค่นิยามของแต่ละคน

โดยส่วนตัวเป็นคนที่โหยหาความรักมากพอสมควรหรือเรียกได้ว่าไม่เคยโสดเป็นคนที่ขาดความรักจากคนรักไม่ได้เลยไม่ชอบการอยู่คนเดียว ชอบความรู้สึกที่มีคนอยู่ข้าง ๆ คอยรับฟังปัญหาหรือเรื่องราวต่าง ๆ ของแต่ละวันว่าวันนึงเราทำอะไรบ้าง ไปไหนมาบ้าง กินอะไรไปบ้าง 

แต่ข้อเสียในตอนเด็ก ๆ คือโหยหาความรักมากจนเกินไปจนคนอื่นอาจจะมองว่าเป็นคนเจ้าชู้ ใช่มันก็ถูกอย่างที่ทุกคนพูดต้องการมากจนเกินไปจึงทำให้ผิดหวังกับรักครั้งแล้วครั้งเล่า หรือจริง ๆแล้วเราอาจจะยังไม่พอกับคนรักมากกว่า จากประสบการณ์ที่เจอมากับตัวคือ รักครั้งแรกคบกันประมาณ 2 ปีเค้าดีทุกอย่ากับเราทุก ๆเรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาหารการกินทำให้ไม่เคยตก ซักผ้ารีดผ้า ไปไหนไปกันอยู่ด้วยแล้วมีความสุขมากแต่ด้วยความที่เรายังเด็กเราอาจจะไม่รู้จักคำว่าพออยากลองอะไรใหม่ ๆ บ้างเราจึงนอกใจเค้าไปมีคนที่ 2 3 4 5 จนเรารู้สึกผิดกับเค้ามากเกินไปจึงขอเลิกเค้า แต่สุดท้ายเป็นเราเองที่ขาดเขาไม่ได้แต่มันก็สายเกินไปที่จะเอาเค้ากลับมาได้เราก็ต้องปล่อยเขาไป

รักครั้งที่ 2 คบกันประมาณ 5 ปีแต่คนนี้ต่างจากคนแรกคือเราไม่ให้ใจเค้าเลยคบมา 2 ปีแรกเราไม่เคยที่จะรักเค้าเลยอยู่ด้วยเหมือนแค่ขาดคนอยู่ข้าง ๆ ไม่ได้แค่นั้นเองเราก็มีคนอื่นอีกตามเคยจนคบมาได้ปีที่ 3 เราถึงบเริ่มเปิดใจให้เค้าคิดว่าคนนี้แหละจะหยุดแล้วพอแล้วกับการที่คบกันแล้วมีคนอื่นมันเริ่มไม่สนุกแล้วเราก็ใช้ชีวิตกันต่ออย่างปกติดีทุกอย่าง แต่ขอเสียของคนนี้คือทำงานบ้านอะไรไม่เป็นเลยต้องเป็นเราที่ทำให้เค้าตลอดบ้างที่เราก็รู้สึกเหนื่อยมาก ๆ แต่ก็ต้องทนต่อไป